Allah kimseyi kiracı etmesin, diye söze başlamak istiyorum. Ben de bir kiracıyım; kiracıların derdini en iyi bilenlerdenim.

Bir insanın maddi durumu ne kadar iyi olursa olsun, bir an gelir ev kirasını bile bulamaz. Benim de başıma çok geldi. Kira zamanı geldiğinde cebimde bir kuruş olmaz.

O sırada, ev sahibinin gelmesini beklersiniz istemeye istemeye. Her kapı çalışında bir korkuya, telaşa kapılırsınız. Adam kirasını istemeye geliyor, ne cevap vereceğinizi düşünürsünüz.

Bazen kapıyı açmazsınız, evde yokmuş gibi davranırsınız. Ama nereye kadar açmayacaksınız.

Bunları düşünürken, o anda kapı çalar. Şöyle bir duraksarsınız. Paranız yok, kira ücretini ödeme zamanı geçmiş. Gelen ev sahibi mi yoksa? Kapıyı açmakla açmamak arasında bir ikileme girerseniz; kapıyı açsanız bir türlü, açmasanız bir türlü..

O sırada kapı çalmaya devam ediyordur. “Aman ne olacaksa olsun!” diye korka korka, ama korktuğunuzu belli etmeden, yolda ev sahibinize nasıl bir bahane uyduracağınızı düşüne düşüne kapıya doğru gidersiniz. Oturduğunuz koltuk ile kapı arasındaki mesafe 5 veya 6 metredir. Bu mesafeyi kat etmek en fazla 10 saniyenizi alır. 10 saniye içinde bunları düşünürsünüz.

“Ya Bismillah!” deyip kapıyı açarsınız. Bir de bakarsınız ki, karşı komşunun küçük yaramaz çocuğu. Hayatınızda hiç bu kadar sevinmemişinizdir. Çocuk bir şeyler sormaya veya istemeye gelmiştir. Sevinçle çocuğa cevap verirsiniz.

Çocuk gider, ev sahibi her an gelebilir endişesi yine başlar.

Kurtuluş yok, mutlaka ev sahibi gelecektir..

Allah kimseyi kiracı yapmasın! Ev sahibi olmak biraz da insanın kendi elinde. Lüks harcamaları kesip, fuzuli masraflardan kaçıp, zorunlu ihtiyaçlarınızı kısarsanız ve devamlı çalışırsanız, emin olun ki 5 yıl içinde çok rahat bir ev sahibi olabilirsiniz. Ev alacak kadar paranız yoksa bile, borç ile bu iş halledilebilir.

Ev sahibi fobisi olanlar için tavsiyemdir.. Hemen bir ev almaya çalışın!..

Bu Yazım 43 Defa Okundu