100 yıl düşünseydim, aklıma bir hayvan alıp evde besleyeceğim gelmezdi. Ta ki, hayvan satan bir dükkanın önünden geçene kadar..

Küçük bir kafesin içine doldurdukları henüz yeni doğmuş tavşan yavrularını üstüste koyan bu hayvan satıcıları, onların ne kadar acı çektiğini bilmeselerde, dükkanın önünden gelip geçenlerin içini yakıyordur muhtemelen. “Hiç mi vicdan yok?” dedirtecek kadar hayvanları satabilmek için çeşitli işkenceleri yapan hayvan satıcıları, öbür dünyada nasıl hesap verecek bilemiyorum. Tabi ki bu sözüm tüm hayvan satıcıları için geçerli değil. Mutlaka, üzerlerinden para kazandıkları hayvanlara iyi bakanlarda vardır.. Gerçi hiç bana rastgelmedi ama, neyse…

Tabi ki insanlar hayvan satacak; ama hayvanı satarken de o hayvanları üstüste yığmayacak, aç bırakmayacak, müşteriye göstermek için orasını burasını mıncıklamayacak.. Aynısını kendisine hatta kendi evladına yapsalar neler hisseder acaba?

Neyse.. Mersin‘de bulunan Hastane Caddesi’nde yürürken, hayvan satan bir dükkanın önünden geçiyordum. Birden üstüste yığılmış olan yavru tavşanları gördüm. Küçücük kuş kafesinin içinde nerden baksanız 40 veya 50 tane tavşan yavrusu vardı. Hepsi birbirinden tatlı, biribirinden şeker ve bir o kadar da birbirinden masumdu. Sanki, “bizi buradan kurtarın!” der gibi bakıyorlardı gelip geçenlere.

Vicdanım sızladı. Dükkana girip, neden bu hayvanları böyle üst üste koyduklarını sordum. Hayvan satıcısının verdiği cevap, tıpkı kendisi gibi komikti:

- Abi, bunlar sabah gelir, akşama biter. O yüzden meraklanma..

Dışarı çağırdım görevli kişiyi:

- Şu hayvanların yüzüne bakar mısın, aç-susuz kalmış bunlar, dedim.

Umursamadı adam. O kazanacağı paranın hesabını yapıyordu. Elbetteki yapacak ama bu hesabı yaparken de hayvanlara eziyet etmeyecek.

Kalkıp adamı dövecek halimizde yok hani. Fiyatını sordum, “10 TL” dedi. Bir tane aldım ve eve getirdim.

Allahım!.. Bir hayvan bu kadar tatlı olabilir mi? Henüz 1 aylık olan tavşan evimize neşe getirdi. Artık onunla oynuyor, onunla gülüyoruz.

Büyük bir kutu bulup, yuva yaptım tavşana. Adınıda Fıstık koyduk. Erkek mi, dişi mi henüz çözemedim. Aldığım zamanda akıl edip de soramadım.

Şimdi evimizin neşesi oldu. Gerçi ara sıra ortalık yere sıçıyor, işiyor ama.. O kadar da olsun artık. Hayvan sonuçta.. Altını bağlayacak halimiz yok. Varsın sıçsın odanın ortasına..

Size de tavsiye ediyorum.. Çok güzel bir duygu, önemli bir duygu. En azından, işkence çektiği o küçük kafesten kurtarıyorsunuz.

Aşağıdaki videoda, tavşanım Fıstık’ın videosu var. İzleyince bana hak vereceksiniz. Yorumlarınızı bekliyorum..

Bu Yazım 18 Defa Okundu

Google'den Gelen Aramalar:

• kavga ederken söylenecek küfürlü laflar